Tien jaar Houseqlassics – Deel 2

Het eerste jaar van het nieuwe millennium werd een zwarte pagina in het grote boek der hardcore. Dat was ook te merken aan de bezetting van de eens zo populaire partylocatie Vechtsebanen: in 2000 werd er vooral geschaatst in plaats van gehakt. Qlass Elite vond het opnieuw tijd voor wat warmte in deze ijshal en dook op 25 maart terug in de housegeschiedenis. 'The Rave Reunion' was de subtitel van de derde Houseqlassics en dat was niet voor niets. Qlass Elite wilde haar bezoekers laten ervaren hoe het er begin jaren '90 aan toe ging op de (veelal illegale) raves in ons land: samen losgaan op wat toen nog housemuziek werd genoemd.

De line-up bestond enkel uit oudgedienden: buiten Dano om waren alle drie de leden van het voormalig Dreamteam aanwezig, mocht Pavo (die er ook bij was op de debuutavond van Houseqlassics) bewijzen dat hij ook toen al een ware mixmaster was, stond Astrid als enige vrouw haar mannetje, werd Robin Albers a.k.a. Jaydee uitgenodigd for those who like to groove en werd een spoonful of miracle toegevoegd door de lords of acid: Pragha Khan. Hun liveoptreden was een unicum in Nederland en 'Ínjected With A Poison' klonk waarschijnlijk nooit meer zo vet als die avond in de Vechtsebanen. Dov Elkabas, beter bekend als The Prophet, moet lachen als we hem vragen of hij zich nog iets van deze editie van Houseqlassics herinnert. ''Weet je wat grappig is? Na afloop van Houseqlassics 2008 las ik op Internet dat sommige

mensen mijn set slecht vonden omdat ik hardstyleplaten en nieuwe remixen van oude platen gedraaid zou hebben. Mensen die nog niet eens geboren waren in de tijd dat ik al house draaide. Die realiseren zich waarschijnlijk niet dat er ook in de jaren '90 al muziek was die overeenkomsten had met wat we nu kennen als hardstyle. Ik heb in 2008 geen nieuwe platen gedraaid. En dat deed ik op die 2000-editie van Houseqlassics nou juist wél. Tussen m'n ouwe houseplaatjes hoor heb ik Megamind – Taub gedraaid. Omdat die plaat zo'n heerlijke oldschool flavor had. Geen kip die na afloop van mijn set kwam klagen toen. Sterker nog, Robin Albers stond er zwaar op te grooven en die kwam ook gelijk aan me vragen wat dat voor muziek was. Dat kenmerkt wel het verschil tussen Houseqlassis toen en nu. Muzikaal stond men meer open en leefde die hele discussie over te hard of te zacht nog niet zo. Maar goed, we spreken ook over een tijdspanne van 10 jaar. Zo rond het millennium stond een nieuwe generatie op en dat zijn nu inmiddels ook alweer oudgedienden. Het is haast onmogelijk om al die generaties tevreden te stellen.''

In september volgde een tweede editie van Houseqlassis. Die zou eigenlijk ook in de Vechtsebanen plaatsvinden, maar op het laatste moment besloot de Gemeente om geen vergunning af te geven. ‘Turn the bitch around!’ was daarop het antwoord van Qlass Elite: de complete licht- en geluidsinstallatie die van de sporthal een waar partypaleis had moeten maken werd gewoon meegenomen naar een andere locatie. Dat werd, na het succes van de eerste editie, opnieuw de Hemkade in Zaandam. De bezoekers wisten die nacht niet van hen overkwam: geluid voor een heel stadion in de knusse hoofdzaal. Dat werd dus smullen. Het werd op meerdere vlakken (helaas niet allemaal even prettig) een memorabele nacht. Memorabel was ook de eerste editie van Qlimax, dat en maand later georganiseerd werd in de USC Boelenlaan in Amsterdam. Daar werd de basis gelegd voor wat tegenwoordig het paradepaardje van Q-dance is.


2001 - Het was in 2000 al rustig in de Vechtsebanen wat feestjes betreft, maar 2001 spande echte de kroon. Alleen Houseqlassics mocht het opnieuw proberen. De organisatienaam Qlass Elite werd begin van dat jaar omgedoopt tot Q-dance, dat lag lekkerder in de mond. Hardcorelegende Delerium werd overgevlogen uit Amerika en bijzonder was dat Q-dance opnieuw Ramirez wist te strikken: deze act was slechts zelden in Nederland te bewonderen. Op 24 maart 2001 scheidde het kaf zich duidelijk van het koren en liet Q-dance zien een grote speler in de Nederlandse dancemarkt te willen worden. De shows, het licht en geluid en de decoratie waren van ongekend hoog niveau en de tribunes van de Utrechtste sporthal werden die nacht druk bevolkt door partygangers die achteruit gezakt in hun stoeltjes konen genieten van al dat spektakel. Voor de laatste keer overigens: in september nestelde Houseqlassics zich in de pas gebouwde Heineken Music Hall en daarmee werd een onvergetelijk tijdperk afgesloten.

Het was een heftig jaar voor Q-dance. Bijna 20 feesten werden er georganiseerd in 2001 en twee nieuwe concepten zagen het levenslicht: Qontact en Qlubtempo. Ook werd de Heineken Music Hall in gebruik genomen als partymekka. Op 15 september krabde menig Houseqlassics bezoeker zich even op het achterhoofd: het was toch niet de HMH maar de Vechtsebanen in Utrecht die doordeweeks als ijshal door het leven ging? Geschaatst kon er namelijk zeker worden die nacht. Vooral bij de trappen veranderde het hakken nogal eens in stuiteren. Gelukkig konden degenen die vaste grond onder hun voeten zochten terecht bij de toiletten: door een verstopping stroomde de boel over en bestond de vloer al snel uit een papier-machéachtige substantie. In beide zalen werd echter vol gas gedanst (en al vroeg op de avond gehakt) op de vele beats per minute die werden afgeschoten door o.a. Dana, Pavo, het Dreamteam en Franky Jones. Human Resource trad live op die nacht en Dominator schalde als nooit tevoren door het beste geluidssysteem van Nederland. Het werd een rougher en tougher editie van Houseqlassics.

2002 - Was het op de eerste editie van Houseqlassics in de Heineken Music Hall gas geven vanaf het eerste moment; op 23 maart 2002 viel een duidelijk onderscheid te maken tussen de eerste paar uur en wat daarna volgde. Niet alle bezoekers konden uit de voeten met de Chemistry klassiekers van Orlando Voorn en de platen van technolegende CJ Bolland. Zijn knaller 'The Prophet' in combinatie met het soundsystem bezorgde ondergetekende een bijna tien minuten land durend orgasme. Het gros van de zaal kreeg dat echter pas toen niet de plaat, maar de DJ The Prophet liet horen wat hij in huis had. Ook Darkraver schotelde de bezoekers een flinke pan met early rave knallers voor en die werd gretig leeggegeten. De bezoekers voor wie dat toch een tandje te hard ging konden zich boven uitleven bij JayDee, Paul Jay en Angelo die allen een platentas vol juweeltjes hadden meegebracht. Of ze konden relaxen in de felverlichte gangen, waar her en der partygangers zaten, hingen en zelfs lagen bij te komen van het muzikale geweld. Ook daar leken oude tijden even te herleven toen plotseling een luid gepiep klonk en er rolluiken naar beneden kwamen. Het zal toch geen razzia…

Gelukkig bleek het slechts een stel 'grappige' partygangers die het brandalarm hadden doen afgaan. Tegenover al die klassiekers stond de nieuwe manier van opgedane contacten onderhouden: in plaats van naarstig op zoek te moeten naar een bierviltje en pen liep men gewoon naar de computerruimte boven, alwaar nieuwe virtuele vriendschappen werden vastgelegd en mailtjes werden verstuurd. Terwijl het feest in de HMH doorging tot in de vroege uurtjes waren de afspraken voor de volgende editie van Houseqlassics al vastgelegd.

Die vond plaats op 14 september 2002. Op de gladheid in de gangen en vloer leek het publiek inmiddels aardig te zijn ingespeeld, al zal het zout dat op die plaatsen gestrooid werd ook wel hebben bijgedragen aan minder uitglijers. Er was wel een grote uitglijer van een ander kaliber: Darkraver keek iets te diep in z’n fles Bacardi en besloot eens uit te proberen of hij kon draaien met z’n voet. Het scratch- en mixwerk kwam niet geweldig uit de verf en dat was te merken aan de reactie van het publiek. Er werd pas laat op de avond overgeschakeld naar early rave en hardcoreklassiekers, waarmee vooral het wat oudere publiek content was. Cherry Moon Trax had niet zo’n last van deze Conflictation. Let there be house!

2003 - Ook in 2003 stonden er weer twee edities van Houseqlassics op het programma. De eerste was op 22 februari. Jeroen (''zeg maar Bokkum!'') was daarbij aanwezig. "Dat was een mooi feestje! Ik ben inmiddels 39 dus heb er al heel wat jaartjes feesten opzitten. Ik heb de opkomst van house meegemaakt en toen dat zich opsplitste in hardcore en mellow ging mijn voorkeur uit naar de hardere variant. Ik heb zowat alle Multigrooves, Hellraisers en avonden in de Fun meegepakt in die tijd. Wat me vooral goed bijstaat was de sfeer. Natuurlijk was de muziek ook belangrijk, maar mensen waren minder kieskeurig. Er waren natuurlijk ook veel minder substromingen dus mensen dachten minder in hokjes. Ik vond de sfeer op hardcorefeesten grimmiger worden tegen het einde van het millennium en ging daardoor steeds meer naar andere feestjes. Vooral techno vond ik erg vet en dat is later veranderd in hardtechno. Dat heeft de drive en energie van hardcore maar het is wat kleiner en knusser allemaal. Maar goed, dat neemt niet weg dat ik een hele berg vette herinneringen heb en die kon ik op Houseqlassics allemaal herbeleven.

Het was een lekker afwisselende editie in februari 2003en boven werden vette Parkzicht plaatjes gedraaid door Stanton. Mij maakt het ook niet zoveel uit of het nou hard of zacht gaat. Het is hoe dan ook een feest der herkenning voor mij op Houseqlassis. Vroeger stonden mensen toch ook niet te piepen dat het harder moest of juist niet. Toen ging je gewoon los. Dat deed ik die avond, dat deed ik op alle volgende edities van Houseqlassics waar ik geweest ben en dat doe ik nog steeds." Bokkem danste tot in de vroege uurtjes en beleefde met vele anderen een knallend einde van deze editie tijdens de set van The Prophet.

Op 6 september volgde Houseqlassics – Back By Dope Demand. Met namen als Marc Acardipane en Rob Gee op de line-up werd vooraf al duidelijk dat dit een hardere editie zou worden. Slechts een paar artiesten weken van dat harde geweld af. Pavo deed gewoon z’n eigen ding en draaide ook platen die niet bij het grote publiek bekend waren. Vijf jaar na die allereerste editie van Houseqlassis tekende zich een duidelijke tweedeling af in het publiek: er was een kleine groep voor wie het al vroeg te hard ging en een grotere groep voor wie het te lang te langzaam was. Op Internet barstten de discussies na afloop weer in volle hevigheid los, en dat terwijl Houseqlassics ooit ontstaan was vanuit de gedachte net als vroeger samen los te gaan op de muziek van weleer. Toen er nog gewoon geraved werd op hard of zacht, door jong en oud, de hele nacht door. Toch gebeurde dat op 6 september ook in de Heineken Music Hall. Tot in de vroege uurtjes bleef de tent gevuld en buiten het gezeik over de muziek om waren de bezoekers na afloop unaniem: het was weer een geweldige editie. Er werd samen gefeest en genoten en is dat niet waar het uiteindelijk om draait? Het was alsof dat was wat een (wederom dronken) Darkraver, die tijdens z’n set met Buzz Fuzz besloot bepaalde lichaamsdelen aan het publiek te tonen, wilde zeggen: "Houd toch op met dat gelul en geniet!"

Wordt vervolgd…