The sound of Q-dance - World Tour 2009 - Charmes

The sound of Q-dance - World Tour 2009 - Charmes

Vele buitenlandse successen in landen als Australië, Ierland, Italië en Zweden heeft Q-dance doen besluiten een heuse World Tour te ondernemen om zo de rest van de wereld te laten kennis maken met The Sound of Q-dance! Op zaterdag 21 februari jl. was het dan zover met de aftrap in het plaatsje Charmes in het noorden van Frankrijk!

Charmes
Charmes? Tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Na grondige inspectie, bleek het mij alras geen toeristische trekpleister. Het plaatsje kent nog geen vijfduizend inwoners en qua bezienswaardigheden kom je niet verder dan het 'Monument de Lorraine'. Een heel lang geschiedkundig verhaal, dat erop neerkomt dat in de Eerste Wereldoorlog enkele Franse zwarte alpinopetjes met staartstuk het aan de stok kregen met een aantal Duitse groene hoedjes met veer over een stukkie grond.

Na aanzienlijke verliezen van alpino’s aan Franse kant legden die Bradworsten in lederhosen uiteindelijk toch het loodje in het hoedje en wel met gestreken veertje. Doch niet voordat vele Fransen tot gestampte druiven onder hun kistjes waren vermalen. Zo ontstond na het vele charmeoffensief een heerlijke donkerrode bouquêt wijn met een zware afdronk, die men toepasselijk de naam Charmes meegaf. En daar hebben ze weer een monument voor opgericht, snapez-vous? (Altijd al geschiedenisleraar willen worden).

Vrijdag
Na deze uitgebreide oriëntatie kwamen we tot de conclusie dat onze reisbestemming in ieder geval weer eens wat anders is dan een weekendje Eurodisney Parijs of een snowboardvakantie (ik heb maar één ski) in de Franse Alpen. De nieuwsgierigheid aangewakkerd naar die lokkende charmewijnen vertrokken we die vrijdag al met collega Dr. Pep (wie kent hem niet) en onze chauffeur (niet van de AA) richting Viva La France.

Na een snelle rit, waar we onderweg veel werden gefotografeerd met de flits (ja, dat is nou leuk hè, wanneer je bekend bent!) bereikten we om een uur of zeven in de avond ons hotel. We besloten ons snel te ontdoen van reisspullen en chauffeur om ons in het centrum ongebreideld te laven aan de charmes van de Franse wijnen. En dat bleek nog een hele opgave omdat alle wegen, zeg maar gerust onverharde boerenlandweggetjes die naar 'het centrum' leiden, onverlicht waren. Overal pikkendonker dus en op straat geen hond te bekennen en alle huisjes afgesloten met rolluiken. De weg vragen zat er niet in. We waanden ons in de negentiende eeuw, wat een uitgestorven boel!

Na veel geluk bereikten we op de tast toch eindelijk het centrum van de wereldstad Charmes. Je kwam er niet verder dan enkele restaurantjes, een supermarkt en twee petite cafeetjes. Zeg maar gerust verschraald afhaalbier en waterige slobberwijn, that ’s it. Je zou er potdomme nog niet dood gevonden willen worden. Er was werkelijk geen fuck te doen en we begrepen die stilte en gesloten rolluiken steeds beter, met zo’n omgeving wil je toch niks te maken hebben!

Des te meer was onze nieuwsgierigheid gewekt naar die Le Spinx Club, waar we de volgende nacht de boel eens flink op z'n kop zouden gaan zetten. Stilte voor de storm dus, wat ons betreft.

Soixante-Neuf
We hadden wel een plattegrond van onze reisbestemming bij ons maar in de duisternis heb je daar natuurlijk ook weinig aan. In voorkomende gevallen zal ik toch maar mijn mijnwerkershelm met laserkanon meenemen. Ha … ten lange leste kwam er een groep meiden uit een café gerold. Wij erop af en hun de weg naar de Spinx gevraagd. En dat, dames en heren, bleek nog een hele opgave want ze spraken geen woord Engels! Dan maar op z’n Frans: voulez-vous coucher avec moi en soixante-neuf. Ja, meer ken in niet op z’n Frans. Nou, daar waren ze niet van gediend, zeg. Een oorvijg konden we krijgen.

We gaven het niet op en zetten ons beste beentje voor door kwieke danspasjes uit te voeren (we stonden toch al voor lul) onder het luide geroep van Spinx, Spinx om zo te illustreren dat we dé club in Charmes zochten. En ja hoor, ze wezen ons in de goede richting waar het allemaal zou moeten gaan gebeuren. Nu waren charmante glimlachjes ons deel. Na een kwartier galopperen over een heuvelachtig terrein met dronken tegenliggers (ha … we zijn in de goede richting) kwamen we dan uiteindelijk bij de beruchte club aan.

Le Spinx club
Ha … dat lijkt er meer op, ja! Wat een bizarre locatie! Dit hadden we nou nooit verwacht in zo'n gehucht! Het bleek een megadiscotheek van wel drie zalen te zijn met daar omheen een wandelpad voor het afleggen van de nodige sportieve rondjes. Wat doet al dit pracht nou in zo'n verlaten dorpje? Op de vrijdag was alleen de kleinste zaal geopend en laat die al heel ruim bemeten zijn. Dat gaat morgen nog leuk worden!!!

Blij verrast hezen we ons aan de bar en laafden ons gemoed met de ene na de andere cocktail om ons vervolgens te storten in de Franse menigte op de dansvloer. Wat een vage vette sfeer! Richting het einde deed iedereen nog een polonaise, of het nou op Franse club of pop was, ze gingen allemaal los! Nog een aantal cocktails (geen wijn gezien) kon er naar huis worden gekropen, want taxi's reden er niet. Maar gelukkig was daar Dr. Pep die zijn wilde haren in de strijd gooide en met zijn charmes het zelfs voor elkaar kreeg dat een bevallige medewerkster van de club ons naar het hotel bracht.
En dat presteerde hij na ongeveer (kon niet meer tellen) twintig cocktails in zijn kraag te hebben gevat … ik kan nog een hoop leren van de Dr.!

Q-dance
Na een fikse kater van hier tot Tokio besloten we rond een uur of zes in de avond maar eens op te staan (mooie tijd toch?) en gelijk een bodempje te leggen voor de komende avond. Verder nog twee dikke lappen pies de boef verscheurd, dat leek ons een goede voorbereiding op de komende exercitie want ditmaal gingen alle drie de zalen open en één nog wel met The Sound Of Q-dance.

The Pitcher - Pump It Loud
Allereerst natuurlijk de zaal checken die we vandaag zelf hosten! Deze was inderdaad een stuk groter dan de zaal van gisteren. Bovendien bestond de zaal uit twee verdiepingen en was er boven ook te genieten van het muzikale geweld. Verder kon je ook heerlijk chillen op loungebanken en genieten van een cocktail of een ander drankje om even op adem te komen. Decor, colour lasers, beeldschermen, spiegelbollen, merchandise noem maar op, alle Q-ingredienten waren meegenomen om de zaal in het teken van Q-dance te zetten. En dat is, met enig understatement, aardig gelukt, vinden we!

Voor de officiële opening werden de bezoekers getrakteerd op een warm Frans onthaal met een muzikaal opwarmsetje. Toch leuk om dan weer Early Hardstyle te horen, zo vloog onder andere 'The Pitcher - Pump It Loud' voorbij. Deze keer de Cenoginerz Remix uit 2003, altijd een welkome verrassing voor niet alleen ondergetekende, natuurlijk!

Officiële opening
Na deze lekkere opwarmer kon de avond dan eindelijk officieel worden geopend. Het was aan B-Front om de aftrap te verrichten. En dat was best spannend voor hem want het was namelijk de eerste keer dat Q-dance hem meenam voor een buitenlands tripje!
Het ging hem goed af. Zodra de eerste plaat uit de speakers knalde, werd het omarmd met een wave van opgeheven handen en de eerst gewaagde ritmische danspasjes kwamen op gang. Ja, het blijft altijd bijzonder hoe sommigen de dansvloer betreden. Dacht je dat die Belgen een raar volkje zijn, vlak die Fransen dan ook niet uit. Het was of ze de kriebels hadden van een of ander ongedierte. Wat een maffe bewegingen, heb me er wel kostelijk mee vermaakt.

De sfeer zat er in ieder geval goed in! De platenkeus sprak ondergetekende ook wel aan, naast 'Killer Clown - Tormented' en '2-sidez - Freakin'' draaide ook hij een productie van The Pitcher. Ditmaal was het 'Grindin'' die de revue passeerde! Hoe fuckin' geweldig! Mijn favoriete Hardstyle productie van Michel Pollen! Dat was wel een hele poos geleden dat deze ten gehore werd gebracht! De laatste keer dat ik me die kan heugen was op Pila @ QrimeTime 2006! Ja, we kunnen wel stellen dat B-Front naam heeft gemaakt bij de Fransen. Netjes gozer!

Non Anglais
Brennan Heart trok de lijn door en ging een tandje harder! De temperatuur steeg. Na die maffe Fransen wat stampbewegingen te hebben voorgedaan, ben ik maar even een rondje gaan lopen om de overige zalen te checken. De zaal die we gisteren al ruimschoots hadden ingewijd, was vandaag wat minder boeiend. De meeste partygangers zaten natuurlijk in de Q-stage of in de derde zaal. Het muzikale gebeuren was er wel heel grappig. Je keek toch raar op als er na een Franse chanson ineens 'Muil Houwe!' van Neophyte wordt ingemixt. Uh, erg apart ja!

De derde zaal was wat groter en wat meer met publiek gevuld. Verder leuk ingericht met hier en daar wat dansblokken. De leeftijd in deze zaal was gemengd, van jong grut tot overrijpe dames van zeker in de vijftig. De Q-stage lag gemiddeld wat lager! Fijn en verrast dat de mensen hier zo vroeg al in contact komen met Hardstyle!

In het toilet (altijd een plek voor goede verhalen) sprak ik nog drie knaapjes van hooguit een jaar of zestien. Nou ja, tot een waar gesprek kwam het niet echt maar wat ik begreep, is dat ze het echt geweldig vonden dat Q-dance helemaal naar Charmes was gekomen om de Hardstyle te promoten. Ze gingen zelfs naar In Qontrol op 25 april a.s., geweldig om te horen hoe idolaat die lui zijn van Q-dance!

Eenmaal terug in de zaal knalde Wildstylez zijn laatste paar platen op het deck. Populaire jongen hier, blijkt wel. De platen kennen de Fransen door en door en om dan af en toe iemand met een Scantraxx Shirt aan te zien rondbanjeren, brengt bij mij wel een glimlach teweeg. Ik mag ze wel die Fransen! Ze zijn wat meer gesloten dan de Nederlanders maar als je dan op ze afstapt met een glimlach en een praatje, althans een poging daartoe, dan worden ze een stuk vriendelijker en ook opener.

Octavius Augustus
Inmiddels was het tijd voor de laatste set van de avond en wel die van Fusion koning Zany. Ow, ow, owwwwwwww … wat horen wij hier?! Octavius Augustusssssssss!!!!!!! Zany kan die plaat maar niet loslaten en ook ondergetekende blijft erop rammen en hij niet alleen! Natuurlijk weer zijn eigen edit, want die knalt natuurlijk het hardst! Maar dit was niet het enige hoogtepunt, ook 'Digital Punk & Profyler - Dark Symphony' dreunde uit de kasten! Nou jongens, raap me maar op! Wat een geweldige afsluiter!

Met een voldaan gevoel verlieten we Le Sphinx Club zwevend richting het hotel om daar gezamenlijk nog even lekker te afteren met een grote fles fruitige wijn uit de streek. En ik houd niet eens van wijn, kan je nagaan hoe ik eraan toe was.

Al met al kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde aftrap van de Q-dance World Tour in het plaatsje Charmes in Frankrijk! Het doet zijn naam alle eer aan. Het was een goede keuze en het belooft wat voor de volgende in de reeks van evenementen en dat is Glasgow in Schotland. Tot dan!