Qlimax 2009 - The nature of our mind

Het terrein stond bezaaid met bussen en auto's, die van de meest vreemdsoortige nummerborden waren voorzien. Taxi's reden af en aan voor de ingang van het walhalla om hun vrachtjes te lossen, die werkelijk uit alle windstreken afkomstig waren. Een bezoeker kwam zelfs te paard met helpers aan zijn zijde. Dat was een vreemde zeker, die verdwaald was zeker. In ieder geval klopte vol verwachting ons hart voor het spektakel dat komen zou! Qlimax mag dan ook met recht een muzikale happening van internationale allure op het gebied van Hardstyle worden genoemd.

The nature of our mind
Persoonlijk vind ik het gedeelte voor de officiele opening van Qlimax altijd heel spannend. Op elk ander evenement staat bij binnenkomst de dj meestal gereed en knalt de muziek al vrolijk uit de trillende speakers. Bij Qlimax is dat anders, er heerst bij de opening van de zaal een indringende stilte, die een sfeer van mystiek oproept. Elk jaar krijg ik er kippenvel van. Zo ook dit jaar weer. Terwijl de bezoekers rustig de zaal betraden, werd de stilte dit keer op een vredige manier onderbroken door relaxte achtergrondgeluiden uit de jungle. Het was zo wel eenvoudig om in de juiste mood of nature te geraken. Waren het die helpers van die vreemde of had ik nou weer teveel uit de safarifles van ome Harry lopen zuipen? Geen idee, maar dat boeit ook niet!

Isaac
Op het moment dat de laatste oerwoudgeluiden verstierven, werd een spetterende intro ingezet, die ons weer bij de les bracht. Het was de aankondiging van DJ Isaac, die als eerste de Dj Booth betrad. Voor de DJ Booth hing een groot doek en iedereen verwachtte dat bij het inzetten van zijn eerste plaat het doek wel zou vallen maar dit gebeurde nou juist niet. Het effect was dat alleen de schaduwbewegingen van Isaac op het doek te zien waren. Dat gaf een verrassend leuk lichtspel!

Mister X-Rate zorgde voor de opwarming van de partygangers en kweet zich van deze taak met het leveren van een stevig potje Early Hardstyle. Je weet wel, met die herkenbare ronde diepe bassen! Speciaal voor deze gelegenheid had hij de set voorzien van edits en enig scratchwerk, zoals alleen Isaac dat kan. Het werd ditmaal bijzonder! Toen eenmaal de vocal 'Drop that beat' door de plaat 'The Moon - Shake It' denderde, wist ik het zeker: 'come move ya body'! Los op de plaat 'House Bee' van Rocket Base en de zaal gaf vol gas! Voor mij de verrassing van de set, hoewel het toch de platen 'Zombie nation - Kernkraft 400' en zijn eigen ''On The Edge'', gehuld in een 'Red Hot Chili Peppers - Other side' jasje, waren, die het meeste succes boekten. Iedereen hoste en blerde mee. Deze pepernoten brachten de zaal dik in de mood! Wat een sfeer! Top!

A-lusion
Het was aan de man uit Elst om de stijgende lijn voort te zetten naar de hedendaagse Hardstyle waarin de rammende vierkante beukers zegevieren! Het is hem zo gegund om een plek te krijgen op het Qlimax podium en na al die jaren staat hij er dan! En verdiend! Ook hier was sprake van een geweldig intro en onder luide yels viel dan eindelijk het grote witte doek. Een adembenemende wondere wereld van de Shaman openbaarde zich aan het volk. Het decor deed me ergens denken aan de 'Living Forest' stage uit Mortal Kombat 2, met die pratende bomen, weet je wel! Maar laat ik je niet teveel lastig vallen met mijn obsessie en overgaan naar A-lusion, die vanuit die wonderbaarlijke wereld van de natuur de ene na de andere klapper uit de hoed toverde (een ware klapperboom). Vooral 'Visual Perception' en zijn nieuwe plaat met Scope DJ onder Second Identity, 'Identify' knalde met veel gejuich het Gelredome in! Wat een beukers! Het publiek had er duidelijk zin in vandaag!

Davide Sonar
Na de twee Nederlandse helden was het tijd voor de Italiaanse keukenherrie in de persoon van Davide Sonar, die speciaal voor dit evement live ging. Het is de kok die op Scantraxx Italy keer op keer de liefhebbers wist te verblijden met melodieuze wondertjes, die uit smakelijke ingredienten zijn samengesteld. Hoewel 'Reactor', een van zijn vetste platen, niet op het menu stond, serveerde hij met veel geraas van oplaaiend vuur de ene na de andere Italiaanse smaakbom. Het was gewaagd en er was echt herrie in de tent maar we genoten met volle teugen van de opgediende consumpties.

De plaat 'Natural' zorgde bij velen voor de (h)erkenning en de zaal ging volledig plat door veelkleurige lasertoetjes, die uit het Qlimax logo de Dome werden gedonderstraald. Met andere woorden: Davide Sonar zette de hapklare zooi in vuur en vlam!

Brennan Heart
Helaas vliegt de tijd als je het naar je zin hebt en vooral zo'n liveset van een half uurtje is dan retensnel voorbij en voor ik het wist stond Brennan Heart in de wereld van de Shaman te beuken! Stampen op een nuchtere maag en een volle blaas is verzoeken om ellende, dus tijd om er even tussenuit te knijpen om op de ring iets hartigs achterover te slaan en het gele vocht af te voeren. Tijdens het uitknijpen hoorde ik de stem 'Mutation' ... Nee? Nee, het zal toch niet? Ja hoor, het was godver... een edit van een van de dikste platen uit het jaar 2007 ... ''Clive King & XZellar - Evolution Leaps FWD'' ...

Daar moest ik bij zijn en dan sta je 'm daar te knijpen midden op de ring ... Enkele hinderlijk indewegstaande bezoekers moesten het ontgelden, want die track wilde ik voor geen goud missen. Goed, dat ik weer voor de werkgelegenheid zorgde. Die ambulance broeders stonden onderaan de trappen notabene te dansen en dat onder werktijd ...!

De inwendige mens en zijn uiterlijk
Nu moest eerst voorrang worden verleend aan de verrijking van de inwendige mens, anders zou ik omvallen. De organisatie staat hier garant voor (uh ... voor die verrijking dan, he!). Op de ring rondom de zaal en in de VIP was weer allerhande aan voedingswaren voorradig. Wat een lekkernijen: van broodje aap tot patatje oorlog. Daar kunnen de topkoks in Nederland nog een puntje aan zuigen, vraag maar aan Maradonna. Michelin liet zich ook niet onbetuigd, kwam weer onverwachts langs en liet een erkenning achter van maar liefst drie sterren. Onder het genot van zo'n driesterrenbroodje, belegd met malse hazenrug, gebed in een tuintje van verse salade in pepersaus en afgeblust met champagne, leunde ik achterover op een bank om eens een blik te werpen op mijn medegasten (dat blik niet letterlijk nemen, he!).

Op een feest als Qlimax is dat de moeite van het bekijken waard. Ja, de Heer houdt er vreemde kostgangers op na (jaha ... check het maar bij onze vrienden van de rode bus). Vooral de buitenlanders, liever gezegd de vreemdgangers, dossen zich speciaal voor dit festijn geweldig uit. De fluoriserende pakjes verbleekten dit jaar er zelfs bij, zo kwam ik twee gasten tegen die verkleed gingen als boom om zo helemaal in het thema van Qlimax te passen. Gekker moet het niet worden, het begint al verdacht veel op een open inrichting te lijken. Maar heimelijk geniet ik er wel van, hoewel het toch jammer was dat ik geen bijl bij me had, het wordt immers Kerstmis!

Technoboy
Door die smaakvolle sterren en al dat bekijks was ik mijn Italiaanse maat Technoboy helemaal vergeten, maar ik moet me daarin berusten omdat je nu eenmaal niet alles kan meemaken op zo'n feest natuurlijk. Het enige dat ik vanuit boven in de zaal van hem meekreeg, was zijn gloednieuwe plaat 'The Undersound', die hij samen met Ruffian heeft geproduceerd. Het 'Lento Violento' gedeelte in de plaat zorgt ervoor dat de kicks een extra accent krijgen. Wat een dikke kicks waren dat, heerlijk! Met het geluid zat het ook snor, door de opstelling van de boxen kon je hier en daar terecht voor een lekkere rugmassage! Ja en zo'n Hardstyle plaat ertussendoor is ook wel eens kicken, het is weer eens wat anders en zorgt zo voor de nodige afwisseling!

D-Block & S-te-Fan
Met het nagerecht, bestaande uit een sterfrikadel met mayo in het hoofd, een sterduo loempia's met sambal aan de middelvingers en een stersixpack op de rug (jaha, goed geteld, dat zijn drie sterren), baande ik me vlug een weg naar beneden. Technoboy werd net afgekondigd en dat betekent tijd voor de makers van het anthem D-Block & S-te-Fan. Als intro ging de opperstalmeester Shaman de zaal in gebed voor en het heilige decor kwam tot leven, waarna het Anthem in volle glorie losbarstte, gelardeerd met stralende lichtbundels, knallend vuurwerk en confetti, die nederdaalden uit de hemel op het devote volk. Prachtig! Naast het anthem was ook te genieten van 'Dj Isaac - Tear The Club Up' en van hun eigen plaat, die in samenwerking met Scantraxx icoon Wildstylez tot stand kwam, 'The Human Soul'. Wat klonken ze lekker zeg! De set ging dan ook als een tierelier voorbij en was het alweer tijd voor de volgende ronde.

Headhunterz
En die ronde was voor Headhunterz. Tering, wat ging deze man tekeer, zeg! Vooral toen mijn favoriete plaat van 2008 'Subsonic', ditmaal verpakt in een edit, de zaal in denderde, was het genieten geblazen! Wat een fuckin' geile track blijft dit toch, om nog maar te zwijgen van de nieuwe 'Psychedelic' en zijn remix van 'Builder - Her Voice', die toch ook echt de bomb zijn. Daarenboven zorgde de Evil Edit van 'The Sacrifice' bij vele aanwezigen een siddering van genot. Alle handjes en nog meer gingen in de zaal omhoog. Ja ja, dames en heren, voor de vierde maal op rij weer een knalset! Persoonlijk vond ik de set van Headhunterz een van de hoogtepunten van de avond zonder enige afbreuk te willen doen aan de andere artiesten.

NC, Deepack en Noize Suppressor
En naast alle genoemde helden hadden we natuurlijk nog Deepack en de gasten van Noisecontrollers en Noize Supressor voor de kiezen. De opening van Deepack ('The Prophecy' remix), de medlodieuze 'Crump' van Noisecontrollers en Noize Supressor, die met zijn Sonar apparaat moeder natuur live naar de knoppen hielp, waren stuk voor stuk gerechten, die niet te versmaden waren. Elk setje had wel iets verrassends en leidde op zichzelf tot een hoogtepunt. Nadat Hardcore beest Noize Supressor de natuur met zijn dikke kicks volledig had verstoord, volgde als definitieve afsluiting van het evenement nog eenmaal het anthem van D-Block & S-te-Fan.

Shaman
The world of the Shaman kwam door toedoen van zijn predikers en aanhangers echt tot leven. Het was een muzikaal onthaal van jewelste, een driesterrengehalte waardig. Bijzonder aan het festijn was dat vele artiesten speciale edits hadden gemaakt om zo wat extra's aan hun set toe te voegen. Top! Na afloop vertrok de aanhang volledig bevredigd door de vele hoogtepunten met meer dan voldaan gevoel huiswaarts. Later droomde ik van een dolende nachtmerrie met een vreemde op haar rug die tot een climax komt. Het bleek de Shaman te zijn, die in de jungle verdwaald was zeker en om zijn helpers riep met oerwoudgeluiden zeker. Als dat op 5 december maar goed voor mij afloopt.