Je bent één van de weinige artiesten die de eerste Houseqlassics heeft meegemaakt, maar straks ook aanwezig is tijdens de laatste aflevering.
Ik heb er niet vaak gestaan en mijn geheugen laat me in de steek wat betreft de eerste Houseqlassics. Ik heb het altijd opvallend gevonden dat in de hardere sector veel liefhebbers van classics rondlopen. In de zogenaamde ‘mellow’ hoek worden er nog nauwelijks classics feesten gegeven. Je hebt natuurlijk de O.W.A.P. feesten, maar die brengen geen 5000 mensen op de been. Een aantal feesten had vorig jaar nog een area met classics, maar in 2010 is dat vrijwel helemaal verdwenen. Ik word daarom nog maar weinig geboekt om classics te draaien, hoewel ik er ook een bepaalde moeheid aan overhield. Je hoort toch iedere keer dezelfde platen terug en ik wil niet als een soort cabaretartiest mijn oude goochelact komen doen. In de hardere hoek worden classic feesten echter nog steeds leuk gevonden en daar is Houseqlassics een goed voorbeeld van.
Welk van jouw legendarische concepten The Beatclub en Timemachine was het leukste?
Dat is als moeten kiezen tussen je twee kinderen. Het zijn twee andere ervaringen geweest. Met The Beatclub waren we de vrijbuiters die op de meest vreemde plekken feesten gaven. Dat concept heeft ruim anderhalf jaar geduurd, met een stuk of vijftien feesten. Van een illegale loods op de Grasweg in Amsterdam tot de Ahoy’ en tenten te Ruigoord. Het was het absolute begin van de housescene en dat heeft een onuitwisbare indruk gegeven. En dat zullen velen met mij niet snel meer vergeten. Iedereen is daar geweest, van bekende DJ’s tot organisatoren.
Met de Timemachine zijn we tien jaar lang bezig geweest. Het was te gek in de zin dat er altijd zoveel gebeurde. Er waren zes of zeven ruimtes, waar ook films, muzikanten en dansvoorstellingen te zien waren. Je wist nooit waarin je terecht kwam. Creatief gezien was Timemachine een fantastische periode, maar de enorme opwinding van The Beatclub zal niet meer terug komen.”
Wat is je favoriete classic plaat die de periode van toen het meest treffend weerspiegeld?
Het is onmogelijk om een periode samen te vatten in één track. Als ik aan het woord classics denk, denk ik vooral aan de sound van die tijd. Bij dat laatste heb ik wel een specifiek gevoel. De muziek was destijds vooral vrolijker en meer verhalend. De huidige dance is serieuzer en zit vast in bepaalde ‘formats’. Begin jaren 90 kon je van een ska-achtige plaat rustig overschakelen naar keiharde acid. Het kon muzikaal alle kanten opgaan en de scene had een heel open gevoel. Dat open gevoel had weer meer vrolijkheid tot gevolg.
In de harde hoek wordt de periode 1991-1992 als een creatief hoogtepunt gezien.
Ik vond het zeker een leuke periode, omdat ik zelf ook nog die harde dingen draaide. Het harde werd op een gegeven moment echt knetterhard en dan ook nog de hele nacht lang. In de beginperiode was de hardere dance nog heel vrolijk en gevarieerd. Mijn favoriete periode is daarom 1993 - 1994.
Begin jaren 90 deelde je nog regelmatig het podium met DJ’s als Dano, Buzz Fuzz en The Prophet.
Ik heb met Dano rond 1990 zelfs nog feestjes georganiseerd en we hebben vaak samen gedraaid. Iedereen wist dat ze een stuk harder draaide dan ik, maar dat was geen belemmering om op hetzelfde feest te staan. Ik kwam die harde jongens regelmatig tegen, maar ook DJ’s uit andere hoeken.
Feesten werden destijds breder opgezet en het publiek was daardoor veel meer gemengd. Een Buzz Fuzz stond natuurlijk wel later geprogrammeerd dan ik. Omdat ik die harde platen destijds ook opzette, was ik een bepaalde overlapping DJ tussen hardcore en mellow, zoals de splitsing tussen hard en zacht werd genoemd.
Toen die drummachines echt op hol begonnen te slaan naar 150-160 BPM, ging iedereen dezelfde kleding dragen en hetzelfde dansje doen. Toen ben ik wel een beetje afgehaakt. In de Melkweg werden ook harde dingen gedraaid, maar voor het stevige werk hoefde je in de Roxy niet aan te komen.
De Melkweg had een soort overbruggingsfunctie. Omdat het een poppodium was, was er geen deurbeleid en kwam er van alles over de vloer. Het publiek en de muziek waren veel breder en meer gemengd dan in de Roxy, waar een heel specifiek publiek op af kwam.
Je oud-collega’s Eddy de Clercq, Dimitri en Marcello zijn uit beeld verdwenen, terwijl jij met de Earth feesten de tijdgeest hebt kunnen bijhouden.
Het is misschien ook een beetje mijn lot geweest. Toen de harde stijl echt doorbrak, had ik ook die richting op kunnen gaan. Het was een toonaangevende stroming met een enorme populariteit. Als ik een stijl muzikaal echter niet meer interessant vind, ben ik wel iemand die de andere kant opgaat. Ik kan blijkbaar niet anders, want om een carrière in commerciële zin om te zetten, moet je het ook doorzetten op het moment dat het niet meer interessant is.
Mis je de ongeorganiseerde en chaotische gezelligheid van de illegale feesten nog wel eens?
Ja, maar vooral omdat er een hoge zelfregulering was. Als je nu een feest geeft, moet alles tot in de puntjes overlegd en gedaan worden. Helemaal als het een groot evenement betreft. Vroeger hoefde je geen bord neer te zetten met ‘kijk uit drempel’. Mensen lette er zelf wel op dat ze niet struikelden. Omdat het zichzelf regelde, ontstond er ook een bepaalde mate van solidariteit. Zo van: ‘Wij hebben hier een feest!’ En niet: ‘Er ís een feest, we kopen een kaartje en gaan er naartoe.’
Houseqlassics trekt een overwegend jong en gretig publiek. Ze waren in 1991-1992 misschien net geboren, maar kennen veel klassiekers uit het hoofd.
Het is natuurlijk heel leuk, maar soms ook raar. Ik houd er als DJ geen rekening mee of het publiek een plaat wel of niet kent. Soms draai ik een track, die op dat moment een classic was op de dansvloer. Dan blijkt opeens niemand in de zaal die plaat te kennen.
Heb je een beetje zin in het slotakkoord in de Houseqlassics reeks?
Ik had het eerlijk gezegd niet verwacht dat Houseqlassics al elf jaar bestaat. Ik heb er ontzettend veel zin in. Volgens mij hangt er altijd een heel gezellige en uitbundige sfeer. Het is leuk om voor de nieuwe generatie te draaien, die alle oude dingetjes graag terug wil horen.
Ik ga mijn set ook goed voor bereiden en wil platen draaien die bij het feest en publiek passen. Grote kans dat ik platen uit mijn favoriete periode 1993-1994 ga draaien, maar misschien komen er ook oudere harde platen voorbij.
Be part of the YouTube Houseqlassics wall!
Op de
Houseqlassics website kun je jouw favoriete House Classic Youtube filmpje insturen. De site wordt regelmatig geupdate met de nieuwst ingezonden video's.
Hiermee doe je ook een suggestie voor de tracks die op de nieuwe Houseqlassics CD zullen verschijnen.
Tickets
Reguliere kaarten zijn nog verkrijgbaar, via
deze directe URL.
Je bent één van de weinige artiesten die de eerste Houseqlassics heeft meegemaakt, maar straks ook aanwezig is tijdens de laatste aflevering.
Sign in using a social network