Fear and Floathing in de Oostzee

Fear and Floathing in de Oostzee

Scheepsjournaal door: Gerd Jan ‘Dr. Pep’ Vleugels

De enthousiaste verhalen van collega Marvin van ‘De(r) Kaart van de Week’ Est doen me al weken reikhalzend uitkijken naar deze ultieme rock ’n roll trip. De zin in een knalvakantie op een cruiseboot stijgt tot grote hoogten als we donderdagochtend vanuit Wormerveer vertrekken. Het ‘Dubaï van Noord-Holland’, zoals The Advisor zijn geboortegrond gekscherend noemt, om daar meestal aan toe te voegen: “Als je niet weet waar het ligt, kijk dan maar achterop je oude Thunderdome CD’s!”.

De hybride bolide van gabber Marcel ´The Advisor` Borst zoeft voor de ochtendfiles richting Q-BASE terrein, waar jarenlange herinneringen voor altijd in ons wezen gegrift zijn. Vanaf de heilige grond in der Heimat stijgen we met Ryan’s Airplane op om anderhalf uur later te landen in het Zweedse Stockholm. Met een comfortabele bus vervoegen we ons richting stad om vijf kwartier later een vier stoppen durende metroreis naar de bootterminal te maken. In de verte zien we de superboot al lonken en de wandeling naar de kade doet de hartslag met iedere voetstap versnellen.

Als één van de eerste Nederlanders komen we aan in de vertrekhal, waar enkele honderden partygangers zich bepakt en bezakt verzameld hebben voor vertrek. Eén van hen vult de ruimte met hardtrance en hardtechno, die m.b.t. een gitaarversterker de galmende hal in wordt geblazen. We staan te popelen om aan boord te gaan van het 250 meter lange en negen verdiepingen tellende schip. Donderdagmiddag 17:00 uur laten we Zweden achter ons om zaterdagochtend 11:00 uur pas weer aan te meren, met tussendoor een veelbelovende tussenstop in Riga. Na een rondleiding op de machtige feestboot – een varende flat vol vertier en plezier – wordt om 17:00 uur de toeter geblazen. Het onbekende avontuur over de woelige baren is definitief eindelijk begonnen…

Varend dancepaleis
We hebben een kleine, maar fijne hut. Een douche, bed en fraai uitzicht op de onbereikbare horizon is alles wat een mens nodig heeft de komende nachten. Van slapen belooft überhaupt weinig te komen, gezien het is toegestaan om eigen apparatuur aan boord te slepen. In de gangen van dit varende dancepaleis verbleekt de camping van het Duitse festival Nature One, en gaan de uitgelaten Zweden los alsof de Vikingen nog altijd heersen over Europa. De Monday Bar Cruise is een combinatie van een dancefestival, carnaval, Six Flags, Koninginnedag, Efteling, Bevrijdingsdag én Oud en Nieuw.

Aan boord ongeveer 2500 partypeople van grotendeels Zweedse afkomst, aangevuld met Duitsers, Britten, Italianen en zo’n honderd zeewaardige Hollanders. Een verwenvakantie die goed is voor ieders hart en ziel, maar tevens een aanslag op de gezondheid is. Twee dagen en nachten lang staat er een laddervette line-up op het programma, met in de verschillende zalen een keur aan stijlen. De geplande climax staat op vrijdag gepland als Q-dance onder leiding van B-Front, Max Enforcer, Frontliner, D-Block & S-te-Fan en Evil Activities het schip tijdelijk zal kapen en oranje verven.

Ook op vrijdag is het programma om van te watertanden. Vanavond om 20:00 uur staan in de door de organisatie Technoclub gehoste zaal een prachtig rijtje met o.a. Sied van Riel, John OÇallaghan, Talla 2XLC, Sean Tyas, Scot Project en YOJI op het programma. Een zaal verder treden o.a. Ultraform, Audiowarp en Kamui aan, zodat de opvarenden tot acht uur s‘ochtends in hogere sferen kunnen verkeren. Tussen de twee area’s zijn de mogelijkheden om te verdwalen oneindig, want in de doolhof van gangen zijn talloze privé feestjes aan de gang. Hollanders blijken hier automatisch op de gastenlijst te staan, want overal zijn we welkom.

Michiel de Ruyter en kornuiten
De zeemensen zijn afkomstig uit alle lagen van de bevolking, maar met het gemeenschappelijke doel om de trossen even HE-LE-MAAL los te gooien. Het is doordeweeks hard werken en kennis is één van de belangrijkste exportproducten van het land. De extreem hoge levensstandaard, het voortreffelijke sociale stelsel en de schitterende natuur maken Zweden een fijn land om te wonen. Dancefeesten op het vasteland zijn echter schaars en de driemaandelijkse Mondaybar cruises zijn voor het groeiende aantal liefhebbers de enige manier om aan de dagelijkse prestatiedruk te ontsnappen. Letterlijk en figuurlijk, want hier varend buiten de territoriale wateren heeft geen sterveling last van onze beukherrie en is de drank vriendelijk geprijsd (een glas met 33cl. bier kost ruim onder de drie euro).

Onze trance DJ’zijn volgens de Zweden halfgoden en afkomstig uit van de grootste en best georganiseerde dancescene ter wereld. Hardstyle wint hier echter snel aan populariteit met een harde kern van minstens 1500 mensen. De boot is dankzij deze hardstylefanaten fel oranje gekleurd de komende tijd en overal om ons heen lopen mensen met merchandise ‘from Dutch design’. Het grootste gedeelte van de aanwezigen draagt Q-dance een warm hart toe en is speciaal gekomen voor de grote finale op vrijdag. Dat er dit jaar een recordaantal Hollanders aan boord is, wordt door iedereen zwaar gewaardeerd. Holland wordt gezien als de bakermat van hardstyle, maar de rollen zijn de komende tijd voor even omgedraaid.

Bestickerde voorgevels
Het merendeel van de Zweden heeft meerdere grote feesten in Holland meegemaakt; Qlimax, Sensation, Q-BASE Festival, Trance Energy, Decibel Outdoor, etc. Tijdens ons uitwisselingsproject spreken we Engels, maar ook de universele taal die hardstyle heet. Geen kaas, tulpen, molens of Nederweed op deze schuit, maar de beste harde dance die Holland te bieden heeft. Het geeft een goed gevoel dat - duizenden kilometers van onze veilige thuishaven – zoveel enthousiaste mensen op dezelfde muzikale lijn zitten.

We zijn de komende dagen dan ook iets directer en brutaler dan normaal, maar treden nooit buiten de grenzen van fatsoen.

De Zweden hebben ons in de armen gesloten hart en we kunnen niets anders dan respectvol antwoorden met een diepe buiging. We worden als rocksterren ontvangen in een ambiance die werkelijk iedere ervaring overtreft. Een dancewalhalla in de gedaante van een minicruise vol schitterende levensgenieters. Vrijdag gaat het dan ook meteen al gruwelijk los en danst de boot heen en weer door het geweld op de dansvloer. Meesterlijke hardtrance, techno, minimal, electro tech-trance en een werkelijk sublieme Yoji Biomehanika al afsluiter van een topnacht.

Tussentijds besluiten we Q op een bijzondere manier te eren, en bewapend met een dik pak Q-dance stikkers struinen we door de eindeloze gangen. The Advisor gaat al plakkend voorop, gevolgd door cameravrouw Annemarie die de feestgekte op camera zet voor de aftermovie. The Advisor is hard op weg het uurrecord borsten aanraken te verbreken, want schaamteloos laten de schaars geklede schoonheden hun voorgevel beplakken door de Hollandse waus. Dat ‘The Advisor’ regelmatig vals speelt door de aangebrachte stikkers nog een keer extra aan te drukken, doet niets af aan de hilariteit van zijn recordpoging.

Eenmaal beneden is de energie op de dansvloer overrompelend. De hele zaal golft van voor tot achter en de losgeslagen Hollandse crew stampt mee alsof het nog steeds 1993 is in de Sporthallen-Zuid. De Zweden beheersen een breed scala aan dansstijlen die elk een sterk eigen karakter hebben. Huppelend als vederlichte hertjes, maar ook woest bewegend alsof het een metalconcert betreft. Stilstaan is hier voor mensen die levensmoe zijn. Dansen doen zij die het leven in iedere vezel willen voelen. Het motto is hier in het hoge noorden: DANCE OR DIE!!!

Albert Geijn
Ik kijk om me heen en zie louter lachende en feestende mensen. De meeste tot de laatste mode gekleed, anderen in carnavalsoutfit. Collega en vriend Marvin heeft niets te veel gezegd. De Zweden zijn oogverblindend mooi met allemaal diezelfde vurige liefde voor dance. De scene is weliswaar klein, want dit is het land waar Metallica stadions vult. Zweden is dan ook op en top rock ’n roll. Men houdt van een wild feestje op zijn tijd en zuipt de gemiddelde kaaskop - met twee meter bier voorsprong - richting een delirium. Alle hens aan dek, zegt de gek!

Niettemin wordt in Zweden alles wat elektronisch klinkt overheidswege verketterd. Dance is hier synoniem met extreem drugsgebruik en daarom een poging van de duivel om je ziel te verbranden. Een al lang en breed achterhaalde gedachte uit de jaren 50, die we echter dienen te respecteren als gasten. Het risico om op het vliegveld of cruiseterminal gepakt te worden door een snuffelende hond van de Zweedse narcoticabrigade is levensgroot aanwezig. En dan mogen de gevangenissen in Zweden - net als in Holland - het predikaat driesterren hotel dragen, de sleutel van je eigen celdeur moet ook hier worden afgegeven tijdens het inchecken bij de bajes.

Er is zoveel drank aan boord dat we drie keer de wereld kunnen rondvaren met de voorraad in het ruim. De drank in de ruime supermarkt - ter grootte van een gemiddelde Albert Heijn – en de talrijk aanwezige bars is verrassend betaalbaar. Geestverruimende en geestvernauwende lekkernijen staan hier bovenaan de zwarte lijst, maar aan de andere kant heerst er een ongekend vrije seksuele moraal. Een aangename erfenis uit de jaren 60 die maakt dat de mensen erotiek in al hun poriën ademen. Ieder nadeel heb zijn voordeel, concluderen de vrijgezelle kaaskoppen.

A kõprõl a day, keeps the doctor away
Buiten is het koud, winderig en nat kloteweer, maar binnen schijnt op iedere verdieping volop de zon. Veel op het buitendek geplande optredens zijn letterlijk in het water gevallen en naar binnen verplaatst. Binnen houdt niemand op de dansvloer zich in om krachten te sparen voor de Q-finale. Het gaat vanaf het begin al compleet los. De meegereisde artiesten krijgen net als de oranje supporters steeds meer de kriebels. Overal in het schip golft hardstyle door de lange gangen en morgen belooft de boot te veranderen in een drijvend gekkengesticht.

Ook wij zoeken tot het ochtendkrieken vergeefs naar de handrem. We besluiten nog maar een rondje over het schip te maken zonder eindbestemming. Door het dikke tapijt overal op de vloer, lijkt het alsof we op wolken lopen. Hoogste tijd daarom voor wat oer-Hollandse gekkigheid. We besluiten een omweg naar de hut te maken om onderweg zoveel mogelijk Zweden aan het ‘köpröllen’ (koprollen) te krijgen. Het nieuwe Zweeds is duidelijk nog niet ingeburgerd en verbaasde blikken vallen ons ten deel als we het vreemde woord met ons beste Zweedse accent laten vallen.

De achtergrond als beoefenaars van de edele Judosport stelt ons gelukkig in staat een overtuigende demonstratie te geven, waarna de leergierige Zweden als schapen over de dam over de geïmproviseerde Judomat rollen. De dagen erna zien we nog regelmatig mensen door het cruiseschip köpröllen, tot grote hilariteit van de aanwezige Hollanders. We hebben de Zweden wijsgemaakt dat koprollen een oud-Hollandse traditie is die binnen de Hollandse hardstylescene hoogtij viert. The Advisor legt een aantal stikkers op de grond - met de plakkant naar boven - en laat een heel dek ontspoorde Zweden zichzelf al köpröllend stikkeren.

777 Provinciën
Het enthousiasme van onze gastheren en -vrouwen hebben ons nederig gemaakt, maar de ego’s tevens opgepompt als ware het een reddingsvlot. Holland is godverdomme de hardste en dat zullen ze morgen weten! Een topteam DJ’s verzorgt dan de muzikale begeleiding, über-rock ’n roll MC DV8 is de ceremoniële brulboei en de honderd Hollandse matrozen vertegenwoordigen met gepaste trots ons vaderland. Na de eerste nacht concluderen we dat de muzikale cruise mensen op een unieke manier verbindt. Op de eerste dag gaan de telefoonnummers en flessen wodka al over en weer.

De deuren van de Zweedse hutten staan wijd open en we hier en daar hebben de tijdelijke bewoners lasers in hun onderkomen opgehangen. De meeste hebben een steekkar vol drank staan in de hut, want het besef op het bezit van drogerende goedjes strenge straffen staan, is bij iedereen aanwezig. Hier op de Titanic van de harde dance, waar de oranje zeemacht tijdelijk het roer zal overnemen, varen we woest over de baren. De MS Romantica heet morgen een nacht lang de ‘777 Provinciën’, genoemd naar het Hollandse vlaggenschip uit de zeventiende eeuw.

Iedere hut is voorzien van een zeer irritante luidspreker in het plafond zonder aan en uit knop. De mededelingen betreffen aankomst en vertrekinformatie die in een onbekende taal irritant hard in de oren in wordt getetterd. De valse kraai achter de microfoon haalt je iedere keer op luide toon uit de remslaap. Mijn meegebrachte oordoppen - in de vorm van kneedbare was – zijn maar nét opgewassen tegen het vocale geweld. Op onze gang gelukkig geen draaisets en meters hoge boxen. We hebben mazzel in een geluidsarme gang te verblijven. De vrolijke chaos speelt zich vooral op de middenverdiepingen af, hoewel uitzinnige passanten regelmatig dwars door onze deur heen brullen.

Riga, here we go!
The Advisor en ondergetekende worden tegelijk wakker uit een kortstondig coma en besluiten rond lunchtijd van boord te gaan om de geprezen havenstad Riga te verkennen. Het ontbijt hebben we ruimschoots gemist en de maag knort Mc Donalds. De wandeling langs de rivier werkt verfrissend, maar na vier uur slaap en een loodzware nacht zijn de beentjes nog wat papperig.

Het gezellige stadshart telt enkele pleinen op loopafstand van een mooi park. Gezeten op het terras vergapen we ons aan de prachtig verzorgde jonge mensen, die een heerlijk chill moment veroorzaken voor onze vermoeide poten en brakke hoofden. Na het vertrouwd smakende ontbijt en een goddelijk uurtje mensen kijken, blijken we slechts een handvol taxi euro’s van het schip te zitten. Aan boord besluiten we wat slaap in te halen zodat we om met een volle batterij de nacht in te gaan.

We worden om 18:00 uur wakker en springen snel onder de douche. Om 19:00 uur gaan we richting het lopende buffet, zodat we een half uur tijd hebben voor wat kattenkwaad. De vorige dag fantaseerden we namelijk nog met enkele Hollanders over de hilarische mogelijkheden van de luide luidspreker in de hutten. Hoe grappig zou het zijn om de 100 Nederlanders in hun hut onverwacht te trakteren op geraaskal in hun moerstaal? De directie van het schip schijnt echter resoluut passagiers te weigeren die gebruik willen maken van het luidsprekersysteem. En als er belangrijke zaken moeten worden omgeroepen, doet het bootpersoneel dat gewoon zelf. Niemand van de passagiers heeft hier iets te zoeken bij die microfoon! Tenzij….

Ons schoonheidsslaapje heeft wonderen gedaan, want The Advisor is ontwaakt met een even briljante als doortrapte smoes. Ondergetekende gaat zijn niet bestaande vriendin ten huwelijk vragen. We besluiten ons verzoek direct in te dienen aan de receptiebalie, waarna we worden doorverwezen naar een vrouwelijke cruisemanager. Zonder blikken of blozen vertel ik haar over mijn huwelijksaanzoek via het luidsprekercircuit van het schip. Na het romantische initiatief even met een collega te hebben besproken, wordt ik met mijn bijdehante poffertjesporem meegenomen naar de receptiebalie.

Ik mag meteen aan de bak met mijn huwelijksaanzoek en heb niet eens een tekst in mijn hoofd. De microfoon waardoor ik mijn geraaskal moet spuien staat nota bene bovenop de balie en ik probeer het koude zweet te negeren. Vanachter de balie staren twee dames me recht in mijn smoel. Aan mijn rechterkant staat de hoge baas van het cruiseschip te grinniken, en links achter The Advisor met een videocamera in de aanslag. Ik probeer de grappige fantasieën van vannacht naar boven te halen, maar ontvang slechts flarden. Het overvloedige drankgebruik vrijdagnacht heeft hele passages gewist in mijn hoofd, en ik ben aangewezen op mijn improvisatievermogen.

“Dit is een oproep aan alle Hollanders!”
“Hier spreekt Arie van de Kaart van de Week”
“Willen alle geile Zweedse sletten naar mijn hut komen – blond, zwart of rood – en me helemaal leegzuigen!”
“Ik wil met jullie allemaal trouwen!”
“Speciale dank ook voor Atatürk van de grote Q”
“En Holland is godverdomme de hardste!

Met een sterk verhoogde hartslag bedankt in het management van de boot, dat me veel geluk toewenst met mijn hopelijk toekomstige vrouw. We besluiten een rondje over het schip gaan maken om eventuele reacties op te vangen. Ik vraag me af of het ter plekke verzonnen geraaskal überhaupt als leuk ervaren is. Was iedereen eigenlijk wel in zijn hut en was het bericht goed verstaanbaar? We komen louter andere nationaliteiten tegen in het oneindige gangstelsel en besluiten de lift naar de verdieping te nemen richting de bruidsuites van de artiesten.

Ik steek allereerst mijn hoofd om de hoek van een openstaande deur, waar twee Hollandse dames op bed zitten. Met schaamrood op de kaken hoor ik hun commentaar aan, want ze hebben absoluut gelijk dat het bepaald geen poëzie was. Ik ben benieuwd wat de zojuist naar buiten gestoven B-Front van de guerrilla-actie vindt. De dames hebben duidelijk een ander gevoel van humor. Tijdens de oproep aan alle Hollanders van ene Arie van de Kaart van de Week blijkt hij meteen nattigheid te voelen: “Ik stond te douchen toen ik opeens Nederlands door die speaker hoorde. Ik kwam daarna niet meer bij, man!”

Een andere DJ verwelkomt me met een stevige knuffel en de mededeling dat hij een kwartier lang in een deuk heeft gelegen. De onderbroekenlol valt bij het mannelijke deel van de Hollandse bemanning duidelijk in de smaak. Iedereen die ik die avond spreek heeft in de broek gepist van het lachen en een flinke dosis humor is de beste bodem om een knalfeest te maken. De Rotterdamse rauwdouwer Kelly ‘Evil Enforcer’ van Soest steekt de felst gekleurde veer in mijn kont, hoofdschuddend roept hij me toe: “Ook overal schijt aan, hè?”

Fuck you up!
De hele boot lijkt te hebben toegeleefd naar de Q-avond en de lucht siddert van elektriciteit. De artiesten zijn nerveus als een voetballer op een finaledag en de meegereisde supporters wachten eveneens in hoogspanning af. Het is 22:00 uur als B-Front het grote onbekende hardstyleavontuur hier midden op de Oostzee opent. Het rode hardstylegevaar van Fusion opent op een manier alsof hij prime time draait. De zaal explodeert, stuitert en rocked! De dansvloer vooraan in deze balzaal gaat de hele set lang op een manier los die wij Nederlanders lang niet hebben gezien. Pure topsport op de mat, met nota bene een zware wedstrijd van gisteren in de poten! B-Front gooit de gashendel niet helemaal open, maar draait een krachtige set met voldoende ruimte voor melodie.

Max Enforcer neemt daarna feilloos het roer over en vindt direct koers in de nog kolkende hekgolf van zijn voorganger. De bewerking van Coldplay’s ‘Nobody Said It was Easy‘ doet het water hoog opspatten, maar met Metallica’s ‘Nothing Else Matters’ wordt de dansvloer getroffen door een torpedo. Het ruim explodeert en de Zweden brullen het refrein zo luidruchtig mee, dat het lijkt alsof het nationale volkslied gespeeld wordt. Max Enforcer draait een set met ballen en melodie, waarbij veelvuldig geciteerd wordt uit de Seismic discografie.

Ook Frontliner is in super vorm en wordt als held onthaald tijdens het draaien van Eurythmics ‘Sweet Dreams’ in hardstyle vermomming. De altijd vriendelijke en ingetogen artiest verandert op het podium in een wild beest die het publiek probeert op te vreten. Zijn krachtige set met sterke melodieën maken dat niemand op de boot zijn naam ooit nog zal vergeten. Het dynamische duo D-Block & S-te-Fan neemt het estafettestokje op geweldige wijze over en gaan helemaal uit hun plaat tijdens het draaien. Dit tweetal geeft een fantastisch visitekaartje af en slaat op imponerende wijze een brug naar de laatste DJ op het affiche.

Als Evil Activities de uitermate geslaagde nacht van een keihard slotoffensief voorziet, is er op de dansvloer van nog steeds geen sprake van vermoeidheid. Hoewel zijn snelle hardcore niets te maken heeft met de sound van de voorgangers, blijft de meute onverminderd hard los gaan. Als de laatste plaat zijn rondjes heeft afgelegd, klapt iedereen met een big smile op het gezicht de handen stuk. Enkele Hollanders heeft de deining van het schip moeten bekopen met een vervelende misselijkheid, maar de Zweden lijken immuun voor zeeziekte. Mission completed!

Collega Marvin ‘van de(r) kaart van de week’ Est beleeft een topmoment als zijn eerste productie door B-Front gedraaid wordt. Als de beestachtig goede B-Front de stamper ‘Fuck You Up’ tegen het einde van zijn set erin klapt, is de menigte meteen bij de les. Het ongelooflijke gebeurt als de massa steeds wilder gaat bewegen. Als de brute sample invalt gaan de vuisten in de lucht en wordt de dansvloer gek. En op het moment dat de belletjes een monstermelodie inluiden, wordt de zaal opgetild.

Dj Ezteq - Fuck You Up

http://www.youtube.com/watch?v=6YlGgNJCu50

Zo gastvrij is Zweden!
Het feest loopt ten einde als we horen dat het boeken van een hotel in de stad lastig zal worden. Over zes uur zijn we in Stockholm waar een nationale feestdag aan de gang is en ook nog eens het Zweedse nationale voetbalelftal een cruciale beslissingswedstrijd tegen vijand Denemarken speelt. Alle hotels zijn - met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid - volgeboekt en in de binnenstad verwacht men voetbalrellen. Dit is voor ons het land van ‘love, peace and happiness’ en die illusie willen we graag vast blijven houden. Hoogte tijd daarom voor een gastvrijheidtest in het holst van de nacht. Eentje waaraan Eddy Zoëy een dikke vette punt kan zuigen.

We besluiten de proef op de som te nemen bij een fel dansende dame een aantal meters verderop. Of ze misschien plek heeft in haar huis om vier verdwaalde en verdwaasde Hollanders een nachtje onderdak in haar huis te geven. Tot onze stomme verbazing krijgen we te horen dat het geen probleem is, maar we wel met twee man op een kamer dienen te slapen. Ze vindt het een veel beter idee om twee hotelkamers te boeken, want enkele tientallen kilometers buiten de stad zijn nog wel enkele kamers beschikbar. We zullen bij aankomst in de haven wel even een uurtje op ons vervoer moeten wachten, want haar vriend moet eerst iemand anders naar zijn werk brengen.

We staan werkelijk perplex van deze gastvrijheid als we arriveren bij het vijfsterren hotel van 19 verdiepingen hoog, waarin het ons werkelijk aan helemaal niets ontbreekt. We gaan een paar uurtjes slapen om vanavond eerst in te gaan drinken bij een andere gastvrije Zweedse dame, om daarna mee te worden genomen naar een spannend illegaal feest. We zijn terecht gekomen in dromenland, waar sprookjes werkelijkheid lijkt te zijn geworden en iedereen om ons heen een engel blijkt te zijn.

Om dit veel te lange verhaal kort te houden, ben ik vanaf hier genoodzaakt de resterende verbijsterende gebeurtenissen samen te vatten. De volgende nacht zijn we uitgenodigd voor een illegale rave in een grot (!), waar we de indruk krijgen in een scene van Lord Of The Rings 4 terecht te zijn gekomen. Een droomlocatie die wegens een combinatie van moeheid, het ontbreken van een bierpomp en twee - epilepsie veroorzakende - stroboscopen wat vroeger dan gepland ingeruild wordt voor een hemels hotelbed. De vrije zondag staat in het teken van een free tour door de prachtige stad Stockholm met gratis lunch en transfer richting vliegveld. Het toppunt van gastvrijheid en vrijgevigheid!

We zweven nog steeds een decimeter boven de grond als we ingecheckt hebben, om daarna moe en voldaan neer te ploffen in het vliegtuig. De aanwezige Hollanders zijn beduusd en overrompeld vanwege deze surrealistische trip. Het kwartje in nog steeds onderweg in zijn vrije val en de bodem is nog niet in zicht. Dagenlang tolt het nog in ieders hoofden en halverwege de week verneem ik van de DJ’s dat ze één van hun meest bizarre en memorabele optredens hebben meegemaakt. Out of this world, baby! Het kwartje is bij de passagier halverwege de week ook gevallen. Deze tocht geeft een jaar lang gratis energie om het jaar mee door te komen. Onze tickets voor een nieuwe dancevakantie zijn alvast geboekt!