Defqon.1 Festival 2010

De vrijdag voorafgaand aan het Defqon.1 Festival zaten we op de redactie met z'n allen gespannen aan de buis gekluisterd. De hele week regende het snert, hopelijk had Piet P. voor het weekend een vrolijker getint weerbericht voor ons in petto. Na een uiterst boeiende conversatie met de spontane dorpsbewoners uit het Stampersgat, begon Piet P. met ouwehoeren over ''een flinke noordwesterstorm en wolkenvelden met hier en daar kans op een forse bui.'' Hoogstwaarschijnlijk had de ex-postbode uit Fryslân de informatie weer eens rechtstreeks van het Nintendo Wii weerkanaal geplukt. Er klopte als vanouds geen flikker van. Erg? Integendeel! Geen spatje regen of een zuchtje wind waren te bekennen, wel een heerlijk zonnetje dat brandde aan een strakblauwe hemel. Lucky fucks!

No time to waste
Het thema van dit jaar was 'No time to waste' en eenmaal op het festivalterrein aangekomen, was dit ook direct merkbaar. Zo bestond de Mainstage uit een immens grote klok, mocht je onderweg de tijd zijn kwijtgeraakt en in een andere area was een dreigende lading dynamiet in stelling gebracht, het aftellen was al begonnen. Zelfs aan en in het water was, afgezonderd van enige lieden die duidelijk de weg kwijt waren, een aantal prachtige kunstwerken te bewonderen, dat op de een of andere manier gelinkt kon worden aan het thema. Daar waren erg leuke vondsten onder!

Scantraxx
Rond een uur of twaalf besloten we ons naar de Mainstage te begeven voor het spectaculaire optreden van Headhunterz. Maar voordat de eerste plaat op de draaitafels werd gelegd, kregen we tot onze grote verbazing de alom bekende jingle van 'Koffietijd' te horen. Je weet wel, het programma dat vroeger gepresenteerd werd door Mireille Bekooy en dat andere wijf dat te lang met zijn porem boven het frituurvet heeft gehangen.



En die koffiejingle kwam als onderbreking in het programma regelmatig terug. Invloed had het echter geenszins. Twee bier ... maar wel in regelmaat aan de tap bij die verleidelijke dame. Het bleek een goede voorbereiding op wat komen ging! Speciaal voor Defqon.1 had Headhunterz een unieke set klaargestoomd. Het werd een performance met flink wat dikke house, dat we niet zo snel van hem verwacht hadden, echt verrassend. Een heerlijke aftrap van het spektakel.

Gelijktijdig aan dit optreden waren in de Blue area twee andere artiesten uit de stal van Scantraxx te bewonderen.
Het waren A-lusion en Scope DJ die onder hun spetterende alias Second Identity een live-set ten gehore brachten.
Voor liefhebbers van beide acts was het dus flink op en neer rennen geblazen. Maar uh ... het houdt je wel in conditie nietwaar?!
De levensgrote digitale klok die hier achter de DJ Booth tikte, hield iedereen op tijd en bij de les. Naarmate de avond vorderde en dus ook het gebruik van alcoholica en anderszins, hoefde je je vizier alleen maar te richten op die klok. En dat is in die omstandigheden heel wat eenvoudiger dan je scheelstaren op dat kleine kutschermpje van je mobieltje. Een heel handige vondst, waarvoor we de organisatie namens alle feestgangers hartelijk bedanken. Puik werk!

Hapje
Het ging al lekker vroeg los maar toen Slim Shore het stokje van het knallende duo overnam, was het broodnodig wat te snaaien, anders liepen we het risico die digitale klok ook niet meer te kunnen onderscheiden. Brood werd het overigens niet maar wat dan wel? Echt vanalles was voorhanden om de inwendige mens op en top te verzorgen. 'Roept u maar' en het was er en gaar! Naast de welbekende kraam met de Vlaamse patatten stond zelfs een tent waar ze biologische friet verkochten. Het moet niet gekker worden. De loempia's waren dit jaar ook weer van de partij maar deze liet ik dit keer wijselijk staan. Daar had ik de afgelopen jaren door overmatig gebruik m'n bekomst van gekregen. Na ampele overwegingen is deze jongen op advies van Sonja Bakker met fris fruit aan de haal gegaan.

Er was weer veel te beleven dit jaar, heel veel. RED, BLUE, ORANGE, GREEN, SILVER, BROWN, BLACK, PURPLE, WHITE, GREY ... je zou er
kleurenblind van worden. Terwijl ik m'n tanden zette in het laatste stukje fruit, viel mijn oog op de DJ Booth van de Purple area. Wat zag ik daar nou? Laten we zeggen een heel groot stuk fruit maar dan wel eentje van een heel ander kaliber. Om het netjes te houden, er hing een levensgrote gapende kleffe druipende pruim vol witte visjes. Of zag ik nou weer dingen die er niet waren? Je zou er als DJ maar draaien. Je kijkt achterom en je ziet ineens een groot zwart gapend gat, of ik in de film van Turks Fruit terecht was gekomen.

Wat dit geheel met het thema te maken had, is me tot op de dag van vandaag een raadsel. Het houdt me nog bezig en blijf erover filosoferen! De Frequencers die er tijdens mijn aanwezigheid stonden te draaien, werden er in ieder geval door geinspireerd. Hun vette set bracht vele bezoekers in extase. Een kerel ging zelfs zo hard uit z'n naad dat hij vol op zijn bek ging op de houten planken. Die stond mooi voor lul ... hier beter gezegd 'mooi voor kut'.



Mental Theo & Charly Lownoise
Nog voor het einde van de set trokken we vlug een sprintje (kreeg weer aandrang) richting Mainstage. We hadden namelijk geen tijd te verliezen (tja, inkoppertje), want Mental Theo & Charly Lownoise maakten hun opwachting. En met een beetje geluk, dachten we, krijgen we nog iets van ome Frontliner mee. Ja, net de laatste plaat nog!

Aan de vochtigheid van de bezoekers te zien, moest het hier ook aardig los zijn gegaan. Toch volhouden, want we zaten pas op de helft! Terwijl blikken energiedranken naar binnen werden gekieperd, toverde het gouden duo Mental Theo & Charly Lownoise de ene na de andere nostalgische plaat uit de hoge hoed. Het zorgde bij velen voor dierbare herinneringen en de nodige nostalgie. Briljant dat ze na al die jaren er nog steeds zo'n groot festijn van weten te maken. Echt de gehele Mainstage barstte uit haar voegen! Heel vet om te zien!

Lucien Foort aka Quadrophonia
En we bleven even in het verleden hangen met Lucien Foort, die gelijk aan Theo & Charly in de speciale tent van Heineken, de bezoekers verwende met dikke classics en meer. Deze man is bij de bejaarden onder ons beter bekend als Quadrophonia. Met de gelijknamige plaat scoorde hij exact twintig jaar geleden een dikke hit.
Reden voor een feestje en dat kwam er. Binnen twee tellen knalde deze evergreen in een dikke remix door de speakers. Ook ''Night in Motion'' van Cubic 22 raasde in de area voorbij. Voor de liefhebbers van oldschool was het hier dus uiterst aangenaam vertoeven. Heerlijk, vooral met dat zonnetje in je nek! Niets meer aan doen, top!

Tatanka, Alpha² vs Beat Providers
Via de Hardcore stages Black, Silver en Grey, waar artiesten als Amnesys, Pavo en Mindustries de feestgangers wisten te verblijden met flink wat snoeiwerk, eindigden we weer in de Blue area. De zaal was inmiddels aardig vol geraakt en het verfijnde ragwerk werd voortgezet door Tatanka en vervolgens de act Alpha² vs. Beat Providers. Platen als ''Tatact - Seiv mai nai'', ''Tatanka - WTGD'' en ''Alpha² & Wildstylez - Atrocious'' passeerden stormachtig (van Piet P.) de revue. Aardige stampers om je schoenen aardig naar de Filistijnen te raggen.

Qlub Underground
Na achtereenvolgens bijna alle kleuren area's te hebben afgestruind en tien loempia's (voor de broodnodige afwisseling na al dat fruit) met twintig bier (tienmaal jingle = twee bier) verder (jaha ... op tijd en nog bij de les), belandde ik rond 20.30 uur in de WHITE area. Oftewel de freestyle area, waar de artiesten niet aan een bepaald genre hoefden vast te houden. Eerder die dag gaven DJ's als Pavelow, Dov Elkabas en Arjen T hieraan hun eigen
invulling. Zij trokken heel wat nieuwsgierige partygangers aan. Bij onze binnenkomst was het de beurt aan DJ Isaac,
die opende met de Qlub Underground productie in de vorm van een remix van zijn plaat ''Bitches''. Van mij mogen meer van dit soort platen worden geproduceerd! Terug naar de oorsprong van Hardstyle maar dan met een nieuwe frisse wind (van Piet P.) er doorheen. Verder bracht hij heel wat klassiekers ten gehore, waaronder ''Zenith vs. Avex - Scream''. Je zag hierbij veel early hardstyle fanaten oerendhart uit hun dak gaan. Het raakte me zeer, moet ik zeggen, maar dat is niet verwonderlijk, want ik ben zelf ook een enorme fan van deze stijl. Ja, geloofsgenoten ... It's back with a new touch!!!



The End - Wildstylez
Via een blik op de bungeejump (ik sloeg 'm deze maal maar over, gezien mijn fragiele lichamelijke constitutie) sloten we het feest traditiegetrouw af met een bezoek aan de Mainstage. Niemand minder dan Wildstylez had dit jaar de eer om het Defqon.1 festival op het strand van Almere af te sluiten. Met platen als ''Revenge'', ''A complex situation'' en uiteraard het anthem ''No Time To Waste'', ondersteund met een spetterende laser- en vuurwerkshow, maakte Wildstylez in nauwe samenwerking met de partygangers er een ware apotheose van. Het was de afsluiting van een zeer geslaagde editie van het Defqon.1 festival en doet ons alweer naar het volgend jaar verlangen.

En nu aan de koffie!!!